Best wishes for 2015 everyone!
In the past year I was happy to read some wonderful, inspiring, surprising, playful, entertaining, fascinating and otherwise exciting books. Let's have a look at them.

In 2014 I continued my discoveries of the year before by reading new books by Patrick Leigh Fermor and Valeria Luiselli. I followed Leigh Fermor's journey on foot through Europe with the second book of his travels and continued my fascination with Luiselli through her novel De gewichtlozen.
Frank Westerman has become a steady name on my reading lists these last years. Stikvallei is already the 4th book I've read by him and he hasn't disappointed me so far.
Further, I finally found the mojo to pick up Truman Capote's In cold blood. It took my quite a few years to do so, but I'm glad I did. A great classic and it set me on track to discover another classic, To kill a mockingbird. That one I enjoyed even more.
New discoveries in 2014 were Anna Seghers, Kate Atkinson, Sten Nadolny and Olivia Manning. Anna Seghers made such an impression with Het zevende kruis that I'm now reading her second masterpiece, Transit. More on that one soon.
Kate Atkinson really was a delight. Such a catchy good read and deep at the same time, perfect!
Sten Nadolny's De ontdekking van het langzame leven was a gift we all received from our boss. A delightful historical novel - written in the 1980's and recently translated into Dutch - about a man who is slower than most, but manages to get quite far in life. He becomes a successful captain in the navy and even leads expeditions to discover a way through the northern ice sea. Inspiring stuff.
My last big reading project of the year was The Balkan Trilogy by Olivia Manning. More than a thousand pages of highly detailed descriptions of Manning's stay in Romania and Greece during the Second World War. I admit to cursing this book on a number of times, but ultimately I loved to read it all. Perhaps I'll try the follow up The Levant Trilogy this year.

These are all ten of my favourites in 2014 - the order I've read them in:

Anna Seghers Het zevende kruis
Patrick Leigh Fermor
Between the woods and the water
Truman Capote In cold blood
Valeria Luiselli De gewichtlozen
Frank Westerman
Stikvallei
Kate Atkinson
Life after life
Sten Nadolny
De ontdekking van het langzame leven
Harper Lee
To kill a mockingbird
Olivia Manning
The Balkan Trilogy

In 2014 I published 33 reviews on Jacob de Zoet. Seven books read this year have remained unreviewed so far. I hope to catch up on some of them soon. At the very least Jaap Scholten's latest book Horizon City deserves a review. I quite liked it.

What else?
I started to read in German! I'm quite proud of this I have to say. I could already keep up a steady conversation in German, but I'd never read more than a few pages in a book. It feels very nice to discover a language in this way, just like I used to try my hand at English books for the first time many years ago.
I've read two German books in 2014 and I'm currently half way through a third one (Tschick). Another, with the delightful title Die Entdeckung der Currywurst, I picked up in Berlin last summer
. I hope to read that one sometime soon.

I had three interviews with authors in 2014, a new feature on Jacob de Zoet. My aim was to do a small Paris Review type of interview, to see who influences them, what books they enjoy reading and how they write. I plan to do more author interviews, so if you have any names to suggest or connections to make please let me know! Ideally they´re young, relatively unknown and nice to talk to...

I wish all of you a great reading year in 2015, with lots of books and hopefully some good ones too! As always do let me know if you have anything special to recommend me. Something old I've never heard of, a young author you're enthusiastic about or your all time favourite book which you couldn't find on this website. I look forward to reading them!

6 January 2015




















Comments

(Zomerlezen 6)

Een gaswolk doodt al het menselijke en dierlijke leven in een vallei in Kameroen. Een natuurramp uit 1986 die tot op de dag van vandaag niet verklaard is. Destijds deed Frank Westerman al verslag van dit bizarre fenomeen voor de radio en de krant, nu heeft hij zijn nieuwe boek gewijd aan de stikvallei.

Vlak na de ramp leek alles te wijzen op een uitbarsting van de vulkaan onder het Nyos-meer. Nu hangen vele wetenschappers de spontane-ontgassingstheorie aan, een spontane uitstoot van giftige dampen vanuit het kratermeer.
Maar was het wel een natuurramp? Vermoedens van een wapentest blijken ook hardnekkig - President Paul Biya zou hebben toegestaan om een nieuw type bom te testen op zijn eigen bevolking, door de Amerikanen, de Fransen, of zelfs de Israëliërs. Of was het een vertoornde meergod die een reusachtig python-ei op de bodem van het meer heeft stukgeslagen, om de afvallige bevolking te straffen met giftige zwaveldampen?

Om al deze verhalen is het Frank Westerman te doen. Hij is niet zozeer op zoek naar de ultieme waarheid van de ramp in de stikvallei, maar probeert te achterhalen op wat voor verschillende manieren deze ramp is verklaard. Hoe onstaan de verhalen die zo'n gebeurtenis moeten verklaren?
De internationale wetenschappers die de ramp onderzochten lagen vanaf het begin met elkaar overhoop. Opgezwollen ego’s en de hang naar internationale erkenning zorgden al gauw voor verschillende theorieën. De strijd tussen deze wetenschappers - met vulkanologen in het ene kamp en spontane-ontgassingsadepten in het andere - is zowel vermakelijk als gênant. En wat te denken van het legertje missionarissen dat in het gebied actief was? Natuurlijk hebben zij veel goed werk verricht, op het gebied van zorg en opvang voor de slachtoffers, maar zij bleken ook uiterst vakkundig in het gebruik van de ramp voor hun eigen wervingsdoeleinden.
De lokale bevolking blijft er ondertussen vrij stoïcijns onder. Zij hebben helemaal geen tijd om zich met oorzaken bezig te houden, zij proberen te overleven en zo goed als het kan weer een bestaan op te bouwen. Zij mogen echter nog altijd niet terug naar het voormalige rampgebied, maar wonen in tijdelijke onderkomens daar vlak buiten.

Zo doen nog altijd vele verhalen de ronde over deze merkwaardige natuurramp. En, zoals Westerman ondervindt, in al deze verhalen zit wel een kern van waarheid, door de jaren bekleed met vele lagen fictie. Zoals om de rib van Adam zo veel lagen zijn geboetseerd dat je uiteindelijk Eva overhoudt. Westerman heeft hiermee een sterk onderwerp te pakken. Ik denk dat het hem altijd om de oorsprong van verhalen te doen geweest is; als een archeoloog wroet hij in de bodem en beschrijft wat hij daar vindt. In zijn eerdere boeken doet hij dit ook al, maar nog niet eerder heeft hij het zo expliciet benoemd.
Waar Westerman eerder schreef als journalist, lijkt hij in Stikvallei meer schrijver. Hij schrijf meer to the point, in korte hoofdstukjes, maar tegelijkertijd plaatst hij zijn onderwerp in een breder perspectief. Ook de stijl is naar een hoger plan getild. Hier is een schrijver aan het woord die het in zich heeft een breed publiek te bereiken en daar zelf ook van overtuigd is. Zou Frank Westerman stiekem een nieuwe weg zijn ingeslagen?

21 Augustus 2014

De Bezige Bij, 2013
318 pagina's




Comments

 

De vakantiestapel voor Portugal, ervoor en erna. Ik kan het niet nalaten op de plaats van bestemming ook nog enkele boeken aan te schaffen, liefst in een mooie lokale boekhandel. In boekhandel Fabula Urbis in Lissabon hadden ze Saramago zelfs in het Nederlands! De twee boeken in het Portugees zijn overigens niet voor mij, maar voor L. Zij is het Portugees beter machtig dan ik.
De boeken:

Frank Westerman – Stikvallei
Alessandro Baricco – Zijde
Rosa Liksom – Compartment No. 6
John Berger – To the wedding
Cees Nooteboom – Paradijs verloren
Sipko Melissen – Een kamer in Rome
Dimitri Verhulst - De helaasheid der dingen
Lonely Planet Portugal
José Saramago - De stad der blinden
Maria Teresa Loureiro - Memórias de papel
Eça de Queirós - The yellow sofa
Clarice Lispector - Hour of the star
Éric Sanvoisin / Martin Matje - Uma palhinha para dois

Binnenkort komen de eerste besprekingen van deze boeken op Jacob de Zoet. Het grootste deel van de heenreis-stapel is inmiddels gelezen.
Zijn er boeken bij die bij iemand (vakantie)herinneringen oproepen? Welke boeken gaan er dit jaar mee op vakantie? Ik hoor het graag!

3 Juli 2014

 

















Comments

Ik was al een tijdje geleden in dit boek begonnen en had het toen weggelegd. Westermans eerdere boeken, Ingenieurs van de ziel en De graanrepubliek zijn me goed bijgebleven – zeker de eerste – maar El Negro en ik begon me te warrig. Het boek gaat over de zoektocht naar El Negro, een opgezette Afrikaan in een Spaans museum. Westerman raakt gefascineerd door deze Afrikaanse man en probeert te achterhalen hoe dit inmiddels genant bevonden museumstuk ooit in Europa verzeild geraakt is. Wie was El Negro? Westerman wisselt deze zoektocht af met fragmenten uit zijn eigen leven. Hij wilde ooit ontwikkelingswerker worden en kwam tijdens zijn studie in Jamaica en Peru. In zijn latere carrière als journalist komt hij voor een reportage ook terecht in het door burgeroorlog geteisterde Sierra Leone.
In eerste instantie raakte ik door deze uitstapjes de draad kwijt van het boek. Pas nadat ik El Negro en ik voor een tweede keer ter hand nam begon ik te begrijpen waarom Westerman voor deze fragmentarische opbouw heeft gekozen. Het gaat niet zozeer om El Negro zelf, maar om meer algemene zaken als kolonialisme, ras en slavernij. El Negro is Westermans aanleiding om verschillende van zijn interesses met elkaar te verbinden. De observaties uit zijn eerdere leven, die soms twintig jaar eerder spelen, laten zien hoe die interesses zijn onstaan.
De daadwerkelijke zoektocht naar El Negro vond ik de minst interessante stukken in het boek opleveren. Juist waar Westerman uitwaaiert, persoonlijke observaties koppelt aan eerdere reizigers en wetenschappers, daar wordt het interessant. Zo maakt hij melding van Saartjie Baartman, de ‘Hottentot Venus’, bij leven een circusattractie waar het publiek gretig op af kwam (voornamelijk vanwege haar uit de kluiten gewassen achterwerk), na haar dood geprepareerd en bewaard als wetenschappelijk curiosum. De passage over de Duitse apotheker in Zuid-Afrika, die begin 19e eeuw een zojuist begraven Afrikaanse vrouw opgraaft en haar stoffelijk overschot ingepekeld in een ton naar Europa stuurt, sprak ook erg tot de verbeelding, hoe gruwelijk ook. Het hoofdstuk in Sierra Leone bracht goede herinneringen terug aan The shadow of the sun van Ryszard Kapuscinski, een boek waar vele Afrikaanse burgeroorlogen in voorkomen.
Westerman heeft op het einde van zijn zoektocht, in Zuid-Afrika, ook een ontmoeting met Antjie Krog, wier werk ik nog niet bekend mee ben, maar waar ik wel nieuwsgierig naar werd. Naast deze schrijfster kreeg ik zin om ouder werk van V.S. Naipaul, J.M. Coetzee en Mario Vargas Llosa te lezen, plus The memory of love van Aminatta Forna, een recente roman die in Sierra Leone speelt. En, als laatste, misschien nog wat meer van Frank Westerman zelf.

Aanraders uit El Negro en ik:
    Antjie Krog – Country of my skull
    V.S. Naipaul – A bend in the river
    Mario Vargas Llosa – De geschiedenis van Alejandro Mayta
    Joseph Conrad – Heart of darkness
    Claude Lévi-Strauss – Het trieste der tropen
    Eduardo Mendoza - De stad der wonderen
    Ryszard Kapuscinski – Ebbenhout / The shadow of the sun

28 Febuari 2013

Atlas, 2005
Oorspronkelijk verschenen 2004













Comments
 

reading now


Categories