(Oorspronkelijk gelezen 29 februari 2012)
Briljante titel,
Himmler's hersens heten Heydrich. Toen dit boek voor het eerst in vertaling uitkwam dacht ik meteen 'Wat is dit nou?' Een vreemd, paarsgekleurd omslag, maar ook gelijk herkenbaar: de Karelsbrug in Praag. Als mensen me vragen 'Wat vond je zo goed aan dat HhhH?' sta ik altijd een beetje te hakkelen. Stel je zegt, het gaat over de moord op nazikopstuk Heydrich in Praag, afgewisseld met aantekeningen van schrijver Laurent Binet zelf over zijn onderzoek, klinkt dat weinig enthousiasmerend voor velen.
Je moet het gewoon gelezen hebben. Ik begon er zelf ook aan vol verwachtingen én scepsis en was meteen geboeid door Binet's verhaal. Superkorte hoofdstukjes, steeds afwisselend tussen het Heydrich moordaanslag-verhaal en Binet's eigen worstelingen met het schrijven van het boek. Het ene maakt het boek tot een thriller en het andere zou het geheel tot een postmoderne truc kunnen maken, maar dit werkte voor mij juist uitstekend. Praag in oorlogstijd, de rise and fall van het blonde beest Reinhard Heydrich en een ploeterende jonge schrijver; what's not to like?

NB. Op basis van één van Binet's hoofdstukjes werd het vijftig jaar oude boek Mendelssohn op het dak van de Tsjechische schrijver Jiři Weil opeens ook een hit. Mooi is dat. Wellicht hier binnenkort meer over dat boek.

4 December 2012

Meulenhoff, 2011
Oorspronkelijke titel HHhH, 2010
Vertaald door Liesbeth van Nes





Comments
 

reading now


Categories