Gelukkig hadden we nog een tweede Stefan Brijs meegenomen op reis, want De Engelenmaker smaakte naar meer. Post voor mevrouw Bromley vond ik beter, hoewel dat misschien ook kwam doordat ik dit keer wel aan één stuk door kon lezen. (Ik had het in twee dagen uit. Het weer buiten was toch even niet zo boeiend.) Maar ook omdat de personages in dit boek meer tot leven komen, me meer aanspreken. De hoofdpersoon in De Engelenmaker is van het type gekke dokter ('mad scientist' klinkt misschien beter). Beslist intrigerend, maar zo iemand blijft toch meer op afstand. De hoofdpersoon in Bromley is jong, belezen en begint aan een studie Engels. Om persoonlijke redenen heb ik daar iets meer mee. De andere personages zijn ook goed uitgewerkt en doordat ze allemaal het begin en het verloop van de Eerste Wereldoorlog meemaken (wat natuurlijk een zeer interessante tijd is) leest het vlot. Eigenlijk weet je al zo'n beetje wat er gaat gebeuren. Mensen gaan in een oorlog meevechten en geheid gaan er een paar dood. Bekend verhaal. Maar ik zat toch steeds op het puntje van mijn stoel. De tweede helft, die aan het front speelt, pakte me zeer. Dusdanig, dat ik thuis meteen Een kleine geschiedenis van een grote oorlog van Koen Koch heb gekocht. Ik wil nog wel wat meer over deze oorlog lezen.

21 September 2012

Comments

Ik had dit boek tegelijk met Boven is het stil gekocht, beide moderne klassiekers die ik graag wilde lezen. Gerbrand Bakker had ik aan het begin van de zomer al uit, maar Stefan Brijs liet nog op zich wachten. L. vond het een goed boek en had het bovendien in één ruk uitgelezen, dus het leek me ideaal voor in het vliegtuig naar Roemenië. Het is typisch een boek dat je meteen pakt in het eerste hoofdstuk. Een zeer nieuwsgierig, ons-kent-ons dorp krijgt een nieuwe bewoner die meteen al bij zijn aankomst alle aandacht trekt; ik zat er meteen in. Bovendien schrijft Brijs heel fijn; gewoon, naturel taalgebruik, heel verhalend en niet zo veel dialoog. Vaak gebeurt iets abrupt en wordt het in het volgende hoofdstuk uitgelegd. Dat werkt verrassend goed. Jammer was wel dat ik het boek niet in één ruk kon lezen. Een stukje voor de reis, een stuk in het vliegtuig, een stuk in Curtea de Arges en een stuk in Transsylvanië. Ik was erg blij toen we in de buurt van Alba Iulia wat rust vonden in een fijn pension (ook door het druilerige weer) en ik het boek eindelijk uit kon lezen. Door dit fragmentarische lezen moest ik de grip waarin het boek me hield soms loslaten en dat was jammer. Toch een zeer leesbaar boek met een origineel verhaal. Ik kreeg meteen zin in nog een Stefan Brijs boek...

19 September 2012

Comments
 

reading now


Categories