(Zomerlezen #1)

Op vakantie naar Spanje; Sevilla, Andalusië, de warmte tegemoet. Minder dan twee weken zouden we gaan, dus heel veel boeken mee hoefde niet. Bovendien, we komen altijd met meer boeken thuis dan we mee vertrokken zijn en Sevilla bleek een echte boekhandels-stad. Je zou kunnen zeggen, hoe minder je meeneemt, hoe belangrijker het wordt wat je wél meeneemt. Die minimale bagage moet dan wel kwaliteit hebben. Niet te moeilijk of zwaar, want vakantie, zon, ontspanning, et cetera. Maar ook geen niemendalletjes, want daar hou ik niet van. Een eeuwig terugkerend zomerdilemma dit, het oplossen waarvan ik stiekem wel geniet.
Het openingsboek werd deze zomer Tsjik van Wolfgang Herrndorf en het weerstond de druk glansrijk. Hier had ik ook op gehoopt, want ik kende het boek al een beetje. Vorig jaar was ik aan Tsjik begonnen in het Duits en tot ongeveer een derde gekomen. Hoewel de geestelijke worsteling van het lezen in een andere taal dan mijn gebruikelijke leestalen Nederlands en Engels mij wel beviel, werd dit toch overtroefd door mijn ongeduld; het schoot niet op en dat irriteerde me. Zeker omdat Tsjik juist een heerlijk vlot en lekker boek is. Daar moet je niet ploeterend doorheen, vijf woorden opzoekend per pagina, maar je laten meevoeren door de flow die Herrndorf zijn verhaal zo goed heeft weten mee te geven.
Toch maar Nederlands dus, en waarom ook niet, het boek is uitstekend vertaald. Gewoon weer opnieuw beginnen en nu schoot ik er ineens doorheen. Het is een prettig gek verhaal over de schuchtere Berlijnse jongen Maik die per ongeluk bevriend raakt met zijn Russische klasgenoot Andrej Tsjichatsjow, zeg maar Tsjik. Het is de grote zomervakantie in Duitsland (hoe toepasselijk) en Tsjik stelt voor om een reisje te maken in een aftandse Lada die hij heeft weten te jatten. Hij wil naar Walachije rijden, maar begrijpt niet helemaal dat dat in Duitse oren klinkt alsof hij een ritje naar Timboektoe voorstelt (overigens is Walachije gewoon de oude naam voor zuid-Roemenië, alwaar ik regelmatig verblijf, maar Maik ziet dit anders).
Tsjik weet Maik toch zover te krijgen en zo begint hun roadtrip door Duitsland, richting het oosten of het zuiden of iets in die richting. Het enige probleem is dat Tsjik en Maik allebei pas veertien zijn en Tsjik nog niet zo veel ervaring als bestuurder heeft, laat staan een rijbewijs. Een 'recipe for disaster' zou je denken, maar ze brengen het er nog aardig vanaf. Ze ontmoeten interessante mensen en komen op aparte plekken in Duitsland. Walachije bereiken ze niet, want het gaat natuurlijk een keer mis. Toch hebben Maik en Tsjik een leukere zomer dan hun klasgenoten.
Tsjik is een origineel boek, dat door Herrndorfs geestige en taalrijke schrijfstijl een onweerstaanbare vaart krijgt. Ideaal om de vakantie mee af te trappen, voor eenieder vanaf pak 'm beet zestien jaar die wel houdt van een gek verhaal.

26 Juli 2015

Cossee, 2011
Oorspronkelijke titel Tschick, 2010
Vertaald uit het Duits door Pauline de Bok
256 pagina's 






Comments

Julius wil nog niet gaan studeren na zijn eindexamen. De wereld zien, nieuwe mensen ontmoeten, iets nuttigs doen: vrijwilligerswerk op een exotische locatie, dat lijkt hem wel wat. Per toeval wordt het Sri Lanka, Engelse les geven op een dorpsschool. De beste maanden van zijn leven.
Als afsluiting van dit avontuur gaat Julius met zijn Britse mede-vrijwilliger nog een weekje naar het strand. Ze ontmoeten twee Deense backpacksters en Julius valt als een blok voor de mooie Lena. Samen beleven ze een drankovergoten nacht, maar bij het ontwaken wacht hun een nare verrassing.
Het is de ochtend van de grote, allesverwoestende tsunami die Sri Lanka treft. Chaos, overal dood en paniek, de tropische idylle is opeens omgeslagen in de hel. Als lezer zie je die golf natuurlijk al van mijlenver aankomen, Samson doet daar ook niet mysterieus over. Het is knap hoe hij alles toch zo weet op te bouwen dat je continu door wilt, verder met Julius. Zijn verhaal in Overspoeld begint 
eigenlijk pas een paar jaar later, tijdens het WK voetbal in Zuid-Afrika. Nederland staat in de finale tegen Spanje, heel het land zit voor de buis gekluisterd en ondertussen ontvangt Julius voor het eerst sinds toen een teken van leven van Lena via Facebook. Terwijl de voetbalwedstrijd langzaam begint flitsen die maanden in Sri Lanka door het hoofd van Julius. Samson hanteert hier geestig de opbouw van een voetbalwedstrijd: voorbeschouwing, 1e helft, rust, 2e helft en verlenging. Julius en Lena hebben nog unfinished business, zoveel is duidelijk.
Ik las van Gideon Samson al met veel plezier
Zwarte zwaan, een paar jaar geleden. Ook Overspoeld is weer een goeie Young Adult. In de Slash-reeks deze keer, waarin altijd het waargebeurde verhaal van een jongere centraal staat. Samson schreef dit boek dus samen met de echte Julius. Die Slash-reeks lijkt meer goeds te bieden te hebben, ook van Edward van de Vendel en Bibi Dumon Tak zitten er interessante boeken tussen. Zo'n young adult-boek smaakt (zoals altijd eigenlijk) naar meer, dus ik ga er gewoon nog even mee door voor mijn volgende bespreking.

21 Juli 2015

Querido, 2014
176 pagina's 




Comments

A sleepless night, it seems the perfect time to write about this book. 13-year-old Conor lies awake too when this story starts. It’s the middle of the night and he's just woken up after a nightmare. His mum is ill and Conor has had too many nightmares lately. He’s fed up with them. It’s seven minutes past midnight, the witching hour, when he hears a loud voice in his room. It seems there’s a giant monster outside his window. A monster that looks a lot like the yew tree in his back garden, incidentally.

Big and scary it may look, it is a friendly monster (déjà vu, déjà vu, what was it? Ah, of course, one of my childhood favourites, Roald Dahl’s BFG, who else?). It wants something from Conor. It wants to know how Conor’s nightmare ends, the one he’s been having almost every night. Conor does not want to tell though, absolutely not; it would undo him. But the monster is not so easily put off and promises to come by every night until Conor is ready. Meanwhile the monster will tell three stories, three stories that are supposed to convince Conor to tell his own story.

A monster calls wouldn’t be half as good without the beautiful black-and-white illustrations that accompany it. Big and looming, dreamy and searching, they give a depth and closeness to Conor's story that otherwise would seem mere allegory. Conor’s daily life also helps to bring the whole setting into our world and out of our nightmares. His mum’s illness that seems to get worse instead of better, his struggle at school and his absent father who ran off to America. Life is already difficult enough for Conor without monsters at his window.

How our life can creep into our dreams and how our imagination can seem more real than actual reality. A monster calls is an impressive story about the power of imagination against our fears and anxieties. Patrick Ness finished an original idea by Siobhan Dowd, who died of cancer before she could write this book. With the help of illustrator Jim Kay Ness created a memorable work of art that could appeal to anyone older than fifteen years or so. Anyone who can still remember the nightmares he had as a child.

3 February 2014

A novel by Patrick Ness
From an original idea by Siobhan Dowd
Illustrations by Jim Kay
Walker Books, 2012
Originally published 2011


Comments

Rifka houdt van aandacht. Ze is het populairste meisje van de klas, de slimste ook, en dat is niet minder dan terecht. Rifka duldt alleen Duveke om haar heen. Duveke is lief en gelooft in R.D.F., RIF+DUUF FOREVER. Eenmaal in het hoofd van Rifka weten wij wel beter.
Het jongste plan van Rifka is tamelijk briljant. Wie stelt zich tenslotte nooit haar eigen begrafenis voor? Voor de meesten blijft dit bij fantaseren – onze eigen begrafenis maken we natuurlijk allemaal mee, maar niet echt bewust – Rifka regelt het gewoon. Ze heeft een plan en Duveke gaat haar helpen. Zet je eigen ontvoering in scène en laat de ontvoerders je vervolgens om zeep helpen. Jij bent dood, iedereen rouwt en het hele dorp komt naar jouw uitvaart. Makkelijk toch?

Zodra ik hoorde dat Zwarte zwaan over dit gezellig morbide plan ging wilde ik het lezen. En, omdat een jeugdboek op zijn tijd goed is voor de geest, besloot ik het erop te wagen. Met succes. Gideon Samson zet twee fascinerende meisjes neer; de één goedgelovig en meegaand, de ander megalomaan en manipulatief. Op weg naar volwassenheid, maar daar tegelijkertijd nog mijlenver vanaf. En dan zo’n plan. Dat het misgaat zal niet verbazen, maar de manier waarop doet dat wel. Geheel de verdienste van Samson, die met dit boek wel eens de Gouden Griffel zou kunnen gaan winnen dit jaar. Lekker verfrissend, zo’n jeugdboek.

31 Juli 2013

Leopold, 2012


Comments

Geen literair hoogstandje, maar wel een echte good read. Nogal verschillend van Dagen van Gras: dat boek zei juist veel met weinig woorden, dit boek gebruikt juist veel meer woorden om minder te zeggen. Toch met veel plezier gelezen. Het blijft natuurlijk leuk om insight information te kunnen herkennen. De stad, de universiteit, de studentenvereniging, het studentenhuis, de muziek etc. Volgens mij zou iedereen die enigszins recent in Amsterdam gestudeerd heeft dit in elk geval moeten waarderen. Kortom, niet briljant, wel goed.

15 Februari 2012


Comments

Het werd wel weer eens tijd voor een Roemeens boek. Idealiter lees ik er om de zoveel tijd eentje, maar met al die boeken die om aandacht schreeuwen is dat makkelijker gezegd dan gedaan. Aldus geschiedde. Niet bijster goed geschreven, niet zo boeiend, maar toch een leuk boek om tussendoor te lezen. De beschrijvingen van en de avonturen in een voorbij Ottomaans rijk zijn interessant om over te lezen. Hierna misschien Caragiale of Gheorghiu uit de eigen voorraad, of Herta Müller, Norman Manea of Mircea Eliade na aankoop.

7 November 2009

Elsevier Manteau, 1980
Oorspronkelijke titel Chira Chiralina, 1923
Vertaald uit het Roemeens door Liesbeth Ziedses des Plantes

(citește în română)



Comments

Volgens mij het boek met de langste titel in mijn gehele boekenlijst. Een Linnaeus-boek, omdat het een tamelijk goed besproken debuut betreft. Vond het zelf niet bijster boeiend. Wel aardig geschreven, Victoria heeft talent, maar het geheel heeft weinig om het lijf. Wellicht wel iemand voor de toekomst.

6 Oktober 2009

Anthos, 2009

Comments

A science fiction classic, recommended to me by L. It's a funny mix between Harry Potter and Star Wars in that it's mostly a 'school' novel, but then in a space context. The style is pretty simple and helps to drag you into it right away, even though you can't follow everything straight away. I found the ending surprising; it's nice to see how Card wraps the plot up in a very short space and makes you think about some things too. Scratch one on the SF canon.

26 July 2009

Comments

This one I mostly read while scorching on a hot Valencian beach; a good contrast with its chilly atmosphere. It's another one of those recent books that deal with sensitive über-smart young boys in a threatening context (perhaps providing readers with some youth nostalgia is enough for an instant bestseller?). This one is very readable, although nothing special. What was special was the surprising ending, after the predictability of the rest of the book. A nice holiday read.

30 June 2009

Comments

The follow-up to Aidy's earlier diary. Picked it up for 1 euro at the Waterlooplein market, so why not. Just like the first diary it's quite funny, in a nice understated way. The book is really absorbing, as you want to finish it right away. Nice little side dish, this.

25 July 2008

Comments
 

reading now


Categories