Natsume Soseki - De poort

Een Japanse klassieker, dat is nieuw voor mij. Hedendaagse schrijvers uit Japan, zoals Kazuo Ishiguro en Haruki Murakami, kwam ik al eerder mee in aanraking. Deze website is nota bene vernoemd naar een boek dat zich geheel op Japan afspeelt. Ook las ik een intrigerend boek van Yasushi Inoue, maar dat ging over het oude China. Nu dan De poort van Natsume Soseki, een bekende schrijver in Japan; ik had nog nooit van hem gehoord.
Het verhaal van een onopvallende ambtenaar die samen met zijn vrouw een teruggetrokken leven leidt. Hoewel, verhaal...? Er gebeurt eigenlijk vrij weinig in dit boek. Het echtpaar woont weliswaar in Tokyo, maar aan het begin van de 20e eeuw is het daar nog mogelijk de stedelijke drukte te ontsnappen. Enkele straten van de hoofdstraat verwijderd en je zou haast vergeten dat je in een grote stad bent. Voor Sosuke en zijn vrouw Oyone komt dit juist goed uit, want zij stellen hun rust en dagelijkse routine zeer op prijs. Het liefst loopt elke dag voor hen zoals de vorige. Sociale verplichtingen kunnen ze erg zenuwachtig van worden. Wanneer een schim uit het verleden zich aankondigt raakt Sosuke hier zodanig door van slag dat hij besluit een tijdje tot rust te komen in een zentempel. Dit brengt hem echter niet wat hij ervan verwachtte, waarop hij besluit maar weer terug te keren naar Oyone.

Het boek blijft al die tijd op een afstand. Ik kon er nooit echt warm voor lopen. Misschien zocht ik naar een boodschap of een doel en dat bleek tevergeefs. Het zou kunnen dat dit een ‘Westerse’ eis aan een verhaal is, terwijl De poort juist meer het cyclische en eeuwig terugkerende van het leven lijkt te benadrukken. Aan het eind wordt verwachtingsvol vooruit gekeken naar het nieuwe lenteseizoen, maar is er ook berusting in de winter die daar onvermijdelijk op zal volgen. Dit tekent de rustige, haast wijze sfeer die het boek uitademt. Als een oude vriend die op zijn gemak een verhaal opdiept uit een vervlogen Japans verleden. Ik vond het wel jammer dat De poort zo zuinig is uitgegeven. Veel te veel woorden op één pagina, waardoor je het boek steeds onaangenaam ver moest openslaan. Het boek telt nu zo’n 150 bladzijden, waar het dubbele een stuk beter was geweest. Het had deze bijzondere klassieker, wat het zeker is, meer cachet gegeven. De Japanse Bibliotheek, waar De poort deel van uitmaakt, is een mooi initiatief, maar voor een volgend boek verwacht ik wat meer.

10 Januari 2014

Haes Producties, 2013
Oorspronkelijke titel Mon, 1910
Vertaald uit het Japans door Erika de Poorter




Comments

Anna van Gelderen on 2014-01-11 11:02

Kokoro is ook een mooi, gevoelig verhaal van deze schrijver. Het is tevens zijn bekendste roman - wel weer erg Japans en daardoor misschien wat minder toegankelijk voor de westerling, maar wel de moeite waard.

Als je een veel toegankelijker Japanse klassieker zoekt, dan kan ik van harte Stille sneeuwval van Junichiro Tanizaki aanbevelen. Ik heb de Engelse vertaling gelezen (The Makioka Sisters) en hier besproken. Heerlijk boek.

Comment
Your name/nickname
Your website url
Email
content_comment_captcha
This is a required field
 

reading now


Categories