Markus Seidel - Umwege erhohen die Ortskenntnis

Hij zit in een café in Berlijn en kijkt naar de barvrouw. Hij bewondert haar rust, hoe ze met een vol dienblad door het café snelt en naar iedereen lacht. Hij zou haar wel willen aanspreken, maar is te onzeker om een poging te wagen. Hij gaat op huis aan. Slenterend door de straten van Berlijn bekijkt hij de mensen en realiseert zich dat hij niet gelukkig is in deze stad. Een paar jaar geleden woonde hij nog in Wenen en toen was alles beter, althans in zijn herinnering. Hij besluit terug naar Wenen te keren, al is het maar voor even.
Dit boek heet echter niet voor niks Umwege erhöhen die Ortskenntnis: de trein naar Wenen stopt eerst in Praag en dat is ook geen verkeerde plaats om te zijn. Hij loopt een oude vriend tegen het lijf – zo gaan die dingen – en brengt met hem een paar dagen door in Praag. Ondertussen wordt hij verliefd op Brit, het nichtje van de oude vriend, maar zonder met die verliefdheid veel te doen reist hij door naar Wenen.
In Wenen is alles hetzelfde gebleven, hoewel hij zelf is veranderd. Hij slaapt bij zijn oude studiegenote Anne en er ontstaat een liefde die altijd al mogelijk was geweest. Hij wandelt door de stad met Anne, gaat hardlopen langs het Donaukanaal en loopt Brit weer tegen het lijf. Brit trekt het aan, maar hij realiseert zich zijn geluk met Anne. Hij besluit wat langer in Wenen te blijven.

Umwege erhöhen die Ortskenntnis (mooie titel) is het tweede boek dat ik in het Duits gelezen heb dit jaar. Ondanks de mijmerende, melancholische momenten van de hoofdpersoon is het een frisse vertelling, in toegankelijk hedendaags Duits. Het boek ademt een prettige jaren ’90 sfeer, met telefooncellen en geschreven brieven. Het gaat de mensen goed, maar wat koop je daarvoor? De hoofdpersoon zoekt zijn weg in de comfortabele, maar ook onverschillige wereld van de moderne stad. Zijn zoektocht lijkt zeker niet over op het moment dat het verhaal eindigt, maar zijn instinct heeft hem voorlopig wel de juiste kant op geleid.

Ik dank collega A. voor het lenen.

3 Juli 2014

Droemersche Verlagsanstalt Th. Knaur, 2001
Oorspronkelijk verschenen, 1999
174 pagina's






Comments

Comment
Your name/nickname
Your website url
Email
content_comment_captcha
This is a required field
 

reading now


Categories