Eva Kelder - Het leek stiller dan het was

In Eva Kelders debuutroman Het leek stiller dan het was maken we kennis met het meisje Seije, dat opgroeit bij haar alleenstaande moeder op Vlieland. Seije’s moeder heeft van opvoeden geen kaas gegeten en dus kan Seije gaan en staan waar ze wil. Zo groeit ze meer en meer op tot een eigenzinnig meisje, een buitenbeentje. Zoals dat vaak gaat met buitenbeentjes krijgt Seije het soms zwaar te verduren van haar leeftijdsgenoten. Gelukkig krijgt ze veel steun van haar beste vriend Teun.

In korte hoofdstukjes zet Eva Kelder haar personages neer, met name Seije en Teun komen echt tot leven. Al vanaf de openingszin zit er spanning in het verhaal: ‘We begroeven de hond in de tuin van de buurman’. Terloops introduceert de schrijfster hiermee het zwarte randje dat veel van de latere gebeurtenissen in het boek zal kenmerken. Seije en Teun worden ouder, roekelozer en verlaten na hun eindexamen tamelijk rücksichtlos het benauwende Vlieland. Ze gaan, nog altijd onafscheidelijk, studeren in Edinburgh.

Het gaat Seije voor de wind, in de liefde, haar studie en in de ontwikkeling van haar schrijftalent. Alleen haar vriendschap met Teun komt onder druk te staan. Kelder is zeker niet lief voor haar personages, noch zijn ze nog langer lief voor elkaar. Hebben de ervaringen uit je jeugd blijvend invloed tijdens de rest van je leven? Kun je succesvol worden zonder daarbij jezelf te verliezen? Seije worstelt met haar grote ambities en haar identiteit. Kelder jaagt haar op naar New York en laat haar uiteindelijk ook weer terugkeren naar het oude, vertrouwde Vlieland. Er is veel gebeurd in de tussentijd; Seije is moe en wij ook een beetje.

Kelder heeft duidelijk een uitgebreid verhaal voor ogen gehad. Door de geslaagde spanningsopbouw en de korte, krachtige hoofdstukken wil je het allemaal meemaken. Tegelijkertijd denk ik dat Vlieland en een stuk Edinburgh voldoende waren geweest. De eerste helft van Het leek stiller dan het was is het scherpst, het origineelst ook, en is op zichzelf al ruim voldoende aanleiding om deze debuutroman te lezen. Je voelt de vaste hand van een schrijfster die weet wat ze wil en ook de tijd heeft genomen om dat doel te bereiken. Ik ben blij met dit boek.
Met een duidelijk ontwikkelde eigen stijl en het gemak waarmee ze vaart en spanning in elk hoofdstuk weet te brengen, waardoor je als lezer continu alert bent, daagt Eva Kelder iedereen uit haar werk te lezen.

Meulenhoff, 2014
282 pagina's

18 September 2014




Comments

Comment
Your name/nickname
Your website url
Email
content_comment_captcha
This is a required field
 

reading now


Categories