Interview Thomas Heerma van Voss

Thomas Heerma van Voss (Amsterdam, 1990) studeerde Engels in Londen en Nederlands in Amsterdam. Hij debuteerde in 2009 met De Allestafel. Vier jaar later verscheen zijn tweede roman: Stern. In september 2014 kwam de verhalenbundel De derde persoon uit.
Hij heeft interviews, verhalen en artikelen gepubliceerd in onder meer Vrij Nederland, NRC/Next, de Volkskrant, Trouw, L’Officiel, VARAGids, De Correspondent, Tirade, Das Magazin, Hollands Maandblad, De Gids en Passionate.
(bron www.thomasheermavanvoss.nl)

Interview met Jacob de Zoet, september 2014

Wie ben je?

Wie ik ben is een vraag die je vermoedelijk beter aan anderen kunt stellen. Wat word ik nu geacht te zeggen? Existentiële antwoorden lijken me hier ongepast en ook saai, dus ik beperk me tot wat enkele biografische gegevens: ik ben 24 jaar en ik schrijf.

Sinds wanneer schrijf je? Was er een moment dat je dacht, nu ben ik een schrijver?

Ik ben jong gedebuteerd, waardoor mensen vaak denken dat ik er altijd al van droomde schrijver te zijn of zoiets. In werkelijkheid dacht ik daar eigenlijk nooit over na. Vanaf mijn twaalfde schreef ik wel over muziek, voornamelijk over hiphop, maar literatuur las ik nooit. Dat begon pas op mijn zestiende, zeventiende - en op mijn achttiende waagde ik me voor het eerst aan een fictieverhaal. Vreemd genoeg mondde dat meteen uit in mijn debuut, De Allestafel, dat in 2009 verscheen. Sinds daar in 2013 Stern bij kwam, mijn tweede boek, heb ik, in het geval iemand vraagt naar mijn bezigheden, de zin 'ik schrijf' een enkele keer vervangen voor 'ik ben schrijver'. Hoewel ik dat nog steeds niet per se als een aanbeveling of onderscheiding zie.

Schrijf je spontaan, op inspiratie, of hou je een strak ritme aan?

'Inspiratie' vind ik een gevaarlijk woord: om me heen wordt het vooral gebruikt om luiheid mee te camoufleren. 'Nee, geen inspiratie vandaag.' 'Inspiratie kun je niet forceren.' Dat laatste is onzin: natuurlijk lukt het de ene dag beter dan de andere, natuurlijk levert niet elke schrijfsessie scènes op die in een uiteindelijk boek komen, maar als je al iets over inspiratie kan zeggen, is het dat het juist wel te forceren valt. Door elke dag te gaan zitten. Door te blijven gaan, ook als je even niet weet hoe je verder moet. Al is het maar om een komma te verplaatsen in wat je al hebt geschreven.

Wat zijn de belangrijkste boeken in je leven?

Nooit meer slapen
is voor mij persoonlijk een belangrijk boek geweest, omdat het het eerste 'volwassen' boek was dat me van begin tot eind overtuigde en me de kracht van literatuur liet zien. In mijn jeugd was ik daarnaast gek op Pluk van de petteflet en Karlsson van het dak, boeken die ik nog steeds koester.

Heb je wel eens een vreemde taal willen leren om een boek in het origineel te kunnen lezen?

Nee. Ik lees sowieso bijna alles in Nederlandse vertaling. Anders ben ik - ook bij Engelse boeken - bang dat me teveel nuances of details ontgaan.

Heb je wel eens een literaire pelgrimstocht ondernomen?

Wat is een literaire pelgrimstocht? Dat je naar een oord gaat waar een auteur woonde of schreef? Nee. In Parijs ben ik weleens op een fiets beland samen met een zestigjarige familievriend, die wist dat ik schreef en de gelegenheid gebruikte om, terwijl we op een razend tempo door de stad scheurden, me op ieder gebouw te wijzen waar ooit iets literairs gebeurd was: daar had auteur X zijn debuut geschreven, daar was auteur Y gestorven. Volgens mij heb ik die middag genoeg literaire pelgrimstocht gehad voor de rest van mijn leven.

Wat vind je momenteel het interessantste land op literair gebied? Zijn wij dat zelf of lopen we achter?

Hiervoor volg ik de literaire activiteiten in andere landen niet goed genoeg. Afgaande op wat ik weet zou ik niet snel zeggen dat we achter (of voor) lopen, volgens mij

Voor welk(e) boek(en), behalve die van jou, moeten we nu allemaal naar de boekhandel rennen?

Recent las ik Het lam, een overweldigende, indringende, subtiele en prachtig geschreven roman van Jannie Regnerus. Verder heb ik recent het oeuvre van Giorgio Bassani pas echt ontdekt, een inmiddels overleden Italiaanse auteur die met bijvoorbeeld De Gouden Bril en De Tuin van de Finzi-Contini's prachtige boeken heeft geschreven over het Italiaanse dorpje Ferrara tijdens het (opkomende) fascisme.

Wat doe je het liefst als je niet schrijft?

Ik voetbal graag en probeer minstens drie keer per week te sporten. Verder kijk ik het liefst dagelijks een film en probeer ik zoveel mogelijk romans te lezen.  

Welk advies zou je een beginnend schrijver meegeven?

Blijf schrijven, ook als de eerste weken, maanden of zelfs jaren niets opleveren. En, ook belangrijk: blijf lezen. Je moet altijd blijven kijken hoe anderen het doen, een personage introduceren, een verhaal opbouwen, een plot vormgeven. Auteurs die zeggen dat ze nooit lezen wantrouw ik.  

Wat brengt de toekomst voor Thomas Heerma van Voss?
Op de korte termijn: begin september verschijnt mijn nieuwe boek, de verhalenbundel De derde persoon. Voor daarna heb ik al enkele projecten in mijn hoofd, maar zolang die nog weinig concreet zijn lijkt het me onzinnig daarover te spreken.

Bibliografie:

2009     De allestafel (Augustus)
2013     Stern (Thomas Rap)
2014     De derde persoon (Thomas Rap)



















Comments

Comment
Your name/nickname
Your website url
Email
content_comment_captcha
This is a required field
 

reading now


Categories